De plek waar weemoed en verlangen verenigd is, daar ligt mijn krachtveld. Een gebied wat ik omschrijf als:

daar waar het water het land kust, het ongrijpbare segment dat tussen je tenen door sijpelt.

Ik benoem het ook wel eens als: de maan met de handen willen grijpen.

Ik, Chris Ros, (vakschool Schoonhoven en kunstacademie Utrecht) ben een ‘beeldhouwer’ die lijnen trekt om deze gemoedstoestand. En werk vanuit deze materie in verschillende disciplines (o.a. tekenen, grafiek, ruimtelijk en edelsmeden) en met zeer divers materiaal.

In het Westenwindhuis te Horst beland ik op zo’n plek, een tussengebied. Waar herleidbare feitelijkheden zoals bouwtekeningen, routes, plattegronden, al die technische gegevens, zich hebben vermengd met het leven.

De rijkdom van emotionele binding, vertrouwdheid van een badkamerdeur… het kraken van de 3e tree van de trap…de geur van zeep … de afgesleten drempel.. tocht door de brievenbus, uniek lijkende gevoelens maar die altijd universeel blijken te zijn.

Een vast omlijnd plan heb ik nog niet.

Maar graag wil ik met buurtbewoners het hebben over wat ik hierboven beschrijf.

Ik kan alleen maar hopen dat ze genegen zijn om te delen in hun gemoedtoestand.

Zodat ik dat mee kan nemen in het werk, de zoektocht naar het toekomstige verleden van het huis, de wijk, het leven met de nieuwe werkelijkheid.

Jacqueline, geen onbekende voor velen, stelt zichzelf even voor:

"Als echte Horstenaar voel ik me hier thuis, ben ik geen vreemde vogel. Ik ben niet helemaal nieuw in de buurt, maar dat heeft zo z'n voordelen. Ik ken al wat mensen en kan makkelijker contact leggen.

De laatste twaalf jaar heb ik me vooral beziggehouden met 'community art'. Samen met allerlei mensen werk ik aan kunstprojecten die ons verbinden.
In 2013 heb ik samen met buurtbewoners een troon gebouwd en versierd in het Beatrixparkje aan de Beatrixstraat. Ook leerlingen van het Dendron college en andere buurtbewoners hielpen mee. Maar nu is die troon wel aan een opknapbeurt toe. Misschien ga ik tijdens mijn verblijf hier wel samen met buurtbewoners die troon opknappen. Ik kan ze er direct over aanspreken.

Maar ik sta ook open voor spontane activiteiten en nieuwe ideeën tijdens mijn tijd hier. Wat er precies zal gebeuren, weet ik nog niet. Het belangrijkste voor mij is dat er ontmoetingen plaatsvinden en er verbinding ontstaat. Ik hoop dat er kunstwerken ontstaan die geïnspireerd zijn op de buurt en gemaakt zijn door de mensen hier.

Ik kom in de Pr. Marijkestraat wonen en werken van 15 t/m 26 juli."

Graag stellen we jullie voor aan Irma Frijlink, de volgende kunstenaar die van 1 juli t/m 12 juli op Pr. Marijkestraat 70 zal wonen en werken.

Irma is een getalenteerde textielkunstenaar die zich richt op maatschappijkritische onderwerpen, vooral gerelateerd aan de positie van vrouwen. Haar leidende thema's zijn kwetsbaarheid en vergankelijkheid.

Irma maakt hoofdzakelijk gebruik van industrieel vilt als basismateriaal, waarop ze met de naaimachine tekent. Tijdens haar verblijf in Horst heeft Irma een prachtig project in gedachten. Ze wil buurtgenoten uitnodigen om samen te borduren aan een gezamenlijk kunstwerk. Iedereen is welkom om zijn of haar gevoel van 'thuis zijn' vast te leggen in dit kunstwerk.
Een tweede project wordt een zachte muur van verbinding. Daartoe kreeg Irma van haar eigen Bussumse buren stukjes 'thuis' mee naar Horst. Die stukjes vormen de (figuurlijke én letterlijke) bouwstenen voor haar verbindingsmuur. 

Creëer samen een kleurrijk en divers kunstwerk dat de verbondenheid en diversiteit van onze gemeenschap weerspiegelt.

Dit belooft een inspirerende en inclusieve ervaring te worden, waarbij mensen samenkomen om hun gevoelens en ervaringen te delen door middel van kunst.